• ۱۰ آبان ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۶
  • کد خبر: 119223
بزرگان نفت

بزرگان نفت اکنون کاملاً در معرض خطر کاهش تقاضای سوخت جهانی و در انتظار برای بهبود شرایط هستند.

به گزارش ایبِنا به نقل از بلومبرگ، مدیر ارشد مالی در شرکت اکسون موبیل بود که پس از پایان گزارش ناخوشایند از درآمد سه ماهه، نگرش کل صنعت را خلاصه کرد: قیمت‌ها باید افزایش یابد.
پس از ماه ها پایین بودن قیمت نفت و گاز که حاصل تقاضای ضعیف بود، بزرگترین شرکت های بین المللی نفت جهان خلع سلاح شده و در صورت وارد آمدن ضربه های بیشتر، قدرت مانور کمی برای آنها باقی مانده است. شرکت اکسون موبیل، شورون، رویال داچ شل، توتال اس ای و بریتیش پترولیوم در حال حاضر هزینه های ۲۰۲۱ را احتمالاً تا آنجا که می توانند کاهش داده اند.

بزرگان نفت اکنون کاملاً در معرض خطر تقاضای سوخت جهانی هستند. مدیر ارشد اجرایی شرکت شل، گفت: من می گویم که بسیاری از عملکردهای شرکت امروز، و همچنین در آینده ، به محیط کلان بستگی دارد که ما حسب مورد از آن لذت خواهیم برد یا از آن رنج خواهیم برد.

نفت برنت در این هفته زیر ۳۸ دلار در هر بشکه بسته شد و افت سال را به ۴۳ درصد رساند. در چنین سطوحی، صنعت در کمبود سرمایه برای عرضه است به حدی که کمبود آن در آینده اجتناب ناپذیر است. اما بهبود قیمت به دو چیز دیگر متکی است: تقاضای بیشتر و حاکم بودن اوپک پلاس بر محدودیت‌های تولید، که مورد حمایت اتحاد اغلب ناخوشایند بین روسیه و عربستان سعودی است.

با گزارش موارد ابتلای Covid-۱۹ ایالات متحده در این هفته و رکورد تعطیلی‌های جدید در سراسر اروپا، هیچ نشانه ای از کاهش ویروس و تأثیر آن بر افزایش تقاضای نفت وجود ندارد. با تمام بارش فکری مدیران از دالاس تا پاریس، بزرگترین شرکت‌های نفتی کمتر از ۱۵ درصد از تقاضای جهانی نفت قبل از همه گیری را تشکیل می‌دهند. تولیدکنندگان نفت ملی باید با هم کار کنند و محمد بن سلمان، ولیعهد و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور باید با یکدیگر کنار بیایند.

یکی از نقاط روشن، تولید نفت شیل ایالات متحده است که پس از یک دهه افزایش تولید که باعث ابراز تعجب ابرقدرت ها شد و قدرت اوپک در بازار نفت را سست کرد. مدیران برخی از بزرگ ترین تولیدکنندگان مستقل نفت ایالات متحده معتقدند که ممکن است آمریکا هرگز به اوج تولید خود در اوایل سال جاری برنگردد و احتمالاً در سال ۲۰۲۱ کاهش بیشتر خواهد بود.

مدیرعاملان بیگ اویل برای تقویت همکاری های ژئوپلیتیکی می توانند کار کمی انجام دهند، اما طی شش ماه گذشته آنها تمام  آنچه را که می توانند برا ی از دست رفتن پول نقد استفاده کنند، به کار برده اند. یا در اصطلاحات شرکتی، آنها بر روی کمک به خود تمرکز کرده اند: محدود کردن تولید بی سود، کاهش هزینه ها و سرمایه‌گذاری‌های آینده و اخراج ده ها هزار کارمند.

یک سال پیش، شرکت اکسون مستقر در تگزاس هزینه سرمایه ۲۰۲۱ را به مبلغ ۳۵ میلیارد دلار هدف قرار داده بود. اکنون، قصد دارد نیمی از آن را خرج کند. این هفته اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۲ کارمندان و پیمانکاران خود را ۱۵ درصد یا ۱۴۰۰۰ نفر کاهش خواهد داد. حتی در آن زمان، اکسون بیشتر از درآمد خود هزینه می‌کند.

بسیاری از افراد در بازار فکر می کنند که اوضاع ناپایدار است و اگر قیمت ها بالا نرود، اکسون مجبور است برای اولین بار پس از بیش از چهار دهه، سود سهام خود را کاهش دهد. یک تحلیلگر گفت: پیام روشن است: حقوق صاحبان سهام به حفاظت از قیمت‌های بالاتر نفت نیاز دارد.

در اوایل سال جاری شرکت‌های شل و بریتیش پترولیوم سود سهام خود را کاهش دادند اما هنوز هم با سطح بدهی‌های بالا تحت فشار قرار دارند شل قصد دارد در این هفته میزان پرداخت را افزایش دهد. با این وجود، این امر به قیمت بالاتر نفت نیاز دارد و برای رسیدن به سطح قبلی، دهه ها به طول می انجامد.

به عنوان مثال شورون، حتی پس از خرید اخیر شرکت نوبل انرژی، قصد دارد در سال آینده فقط ۱۴میلیارد دلار سرمایه گذاری کند. این خیلی بالاتر از سطح ۱۰ میلیارد دلاری نیست که شرکت برای حفظ حداقل تولید گفته است. مدیر مالی گفت اگر این شرکت منطقی باشد، اجازه می دهد حجم تولید نفت کاهش یابد. وی گفت: ما در تلاش نیستیم که تولید کوتاه مدت را حفظ کنیم.

سوال این نیست که بیگ اویل زنده می ماند بلکه این است که آیا هنوز هم می تواند سرمایه گذاران را مورد توجه قرار دهد. بریتیش پترولیوم و شل دیگر بخش اصلی سود سهام بازارهای سهام اروپا نیستند. اکسون، نیروگاه سودآور که سالها در رده های بالای شاخص اس اند پی ۵۰۰ قرار داشت، اکنون در خارج از ۵۰ تای برتر قرار دارد. انرژی اکنون حدود ۲ درصد از شاخص اس اند پی ۵۰۰ ارزش دارد، و این یک خطای انجام شده در پرتفوی بسیاری از مدیران صندوق های عمومی است.

یک تحلیلگر گفت: ایجاد انرژی مرتبط و قابل سرمایه گذاری مجدد، یک سوال میلیون دلاری است. آنها هنوز در تلاشند این موضوع را کشف کنند.  داشتن یک استراتژی جذاب در آینده‌ای کم کربن امری کلیدی است. در حالی که این یک مزیت برای اروپایی ها است که تا اواسط قرن متعهد به انتشار صفر خالص هستند، برخلاف اکسون و شورون، شل و بریتیش پترولیوم برای تأمین بودجه این اقدام هنوز نیاز به بهبود در تجارت سنتی خود دارند.
اوضاع آن قدر بد است که قیمت های نفت، پالایش و مواد شیمیایی در پایین یا پایین تر از شرایط چرخه هستند. اینکه آیا سرمایه گذاران بیگ اویل مایل به انتظار برای تحقق آن پیش بینی هستند، باید منتظر ماند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 2 =