به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، بر اساس جدیدترین آمارهای رسمی، بریتانیا با یکی از جدیترین چالشهای اقتصادی و اجتماعی خود در دهه اخیر روبهرو شده است؛ نرخ بیکاری جوانان ۱۶ تا ۲۴ سال این کشور به بالاترین سطح هشت سال اخیر صعود کرده و زنگهای هشدار را برای سیاستگذاران و اقتصاددانان به صدا درآورده است.
سازمان ملی آمار بریتانیا (ONS) در گزارش جامع خود اعلام کرده که نرخ بیکاری جوانان در سهماهه منتهی به دسامبر ۲۰۲۵ به ۱۴.۲ درصد رسیده است. این بالاترین رقم ثبتشده از سال ۲۰۱۷ تاکنون محسوب میشود.
در مقابل، نرخ کلی بیکاری در همین بازه زمانی تنها ۴.۳ درصد گزارش شده که نشاندهنده شکاف عمیق ۱۰ درصدی بین بازار کار جوانان و سایر گروههای سنی است.
عوامل تشدیدکننده بحران
کارشناسان اقتصادی عوامل متعددی را در شکلگیری و تشدید این بحران موثر میدانند که در اینجا به آنها اشاره میشود:
افزایش هزینههای نیروی کار: افزایش ۲۳ درصدی حداقل دستمزد ملی طی دو سال اخیر، اگرچه با هدف بهبود معیشت کارکنان طراحی شده، اما به افزایش قابل توجه هزینههای بیمه ملی کارفرمایان منجر شده است. این مسئله انگیزه کارفرمایان برای جذب نیروی کار کمتجربه و جوان را به شدت کاهش داده است.
کاهش سرمایهگذاری: آمارها نشان میدهد سرمایهگذاری در بخشهای کلیدی اشتغالزایی مانند صنایع خلاق و فناوری در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل ۱۲ درصد کاهش یافته است.
تأثیرات همهگیری کرونا: تأثیرات طولانیمدت همهگیری کرونا بر بخش خدمات که به شکل سنتی پذیرای نیروی کار جوان بوده، فضای اشتغال را برای این قشر تنگتر کرده است.
هشدارهای رسمی
بانک مرکزی انگلیس در گزارش اخیر خود هشدار داده که افزایش هزینههای نیروی کار میتواند تا ۱۵ درصد از فرصتهای شغلی پایه را برای جوانان کاهش دهد. این نهاد مالی خواستار اتخاذ سیاستهای حمایتی فوری شده است.
بنیاد موسوم به «Resolution Foundation» در تحلیلی جامع اعلام کرده است جوانان امروز بریتانیا نخستین نسل پس از جنگ جهانی دوم هستند که از استاندارد زندگی پایینتری نسبت به والدین خود برخوردارند.
در این میان شاخصهایی مانند کاهش ۵ درصدی درآمد واقعی جوانان ۲۲ تا ۳۰ ساله در مقایسه با دهه قبل، کاهش ۱۸ درصدی نرخ مالکیت مسکن در بین جوانان زیر ۳۵ سال، ۴۲ درصد از جوانان ۲۵ تا ۳۴ ساله هنوز در خانه والدین خود زندگی میکنند، تأخیر قابل توجه در تشکیل خانواده و استقلال مالی نگرانکنندهاند.
چشمانداز آینده و هشدار نهایی
پیشبینی میشود در صورت عدم اتخاذ سیاستهای فعال و هدفمند، این روند نگرانکننده تا سال ۲۰۳۰ به اوج خود برسد. تحلیلگران اقتصادی برای جلوگیری از این رونأ، راهکارهایی را پیشنهاد میکنند از جمله: حمایت هدفمند از بخشهای پربازده مانند فناوری و صنایع خلاق، ارائه مشوقهای مالیاتی به کارفرمایان برای جذب نیروی کار جوان، طراحی برنامههای آموزشی متناسب با نیازهای بازار کار و سرمایهگذاری در پروژههای زیربنایی اشتغالزایی.
کارشناسان در نهایت هشدار میدهند که در صورت تداوم این روند، باید شاهد کاهش ۲.۵ درصدی رشد اقتصادی انگلیس در دهه آینده بود. این بحران نهتنها آینده اقتصادی جوانان بریتانیا، بلکه توان رقابتی این کشور در سطح جهانی را نیز با تهدید جدی مواجه خواهد کرد.
آنها از این رو اقدام فوری و هماهنگ تمام نهادهای دولتی و خصوصی برای مهار این بحران چندبعدی که آینده نسلی از جوانان بریتانیایی را تحت تأثیر قرار داده است را ضروری عنوان میکنند.
