به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا به نقل از یاهوفایننس، «کوین وارش» نامزد دونالد ترامپ برای ریاست فدرال رزرو، در طول پنج سال خدمت خود به عنوان عضو هیئت حکام این نهاد (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱)، همواره نگرانی خود را درباره تورم و ضرورت حفظ اعتبار بانک مرکزی از طریق تثبیت انتظارات تورمی ابراز میکرد. جالب آنکه او در عین حال، در اکثریت تصمیمات، یا به ثبات نرخ بهره رای داد یا خواستار کاهش آن شد.
بررسی سخنرانیها و صورتجلسات سیاستگذاری دوران خدمت وارش، تصویری از یک سیاستمدار محافظهکار در نظریه، اما عملگرایی متکی بر دادهها ترسیم میکند. «دنیس لاکهارت» رئیس پیشین فدرال رزرو آتلانتا، در این باره میگوید: «وارش الگویی را دنبال خواهد کرد که کمیته بازار آزاد (FOMC) سالها نشان داده؛ یعنی اجازه میدهد دادهها مسیر صحیح سیاست را مشخص کنند. او این موضوع را بهخوبی درک میکند».
نگاه همیشگی به خطر تورم
وارش که در کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) خدمت میکرد، در تمامی رأیگیریها با اکثریت همراهی کرد و هرگز رأی مخالف نداد. این همراهی شامل افزایش نرخها در ابتدای حضورش در ۲۰۰۶، سپس حفظ نرخها، و در نهایت کاهش آنها همزمان با وقوع بحران مالی بود.
در اوج بحران، وارش همچنان بر خطر تورم تأکید داشت. در جلسه آوریل ۲۰۰۸، تنها چهار ماه قبل از سقوط «لیمن برادرز» او ضمن رأیدادن به کاهش ۲۵ واحدی نرخ بهره، هشدار داد که ادامه این روند ممکن است این توقع را ایجاد کند که فدرال رزرو تحمل بیشتری در برابر تورم دارد که این خود میتواند انتظارات تورمی را بالا ببرد. او گفت: «ما باید آماده باشیم در جلسه بعد حتی در صورت مشاهده عقبنشینی در بهبود بازارهای مالی، موضع خود را حفظ کنیم».
پس از عبور از بدترین مرحله بحران در سپتامبر ۲۰۰۹، هنگامی که فدرال رزرو اعلام کرد نرخها را برای دورهای طولانی نزدیک به صفر نگه میدارد، وارش با لحنی محافظهکارانه هشدار داد که اگر تا بازگشت اقتصاد به رشد عادی برای افزایش نرخها صبر کنند، «زیادی منتظر ماندهاند» و این مسئله به مشکل تورم دامن خواهد زد.
چرخش به سمت موضعی نرمتر
در ماههای اخیر، اما مواضع وارش به سوی حمایت از کاهش نرخ بهره تغییر کرده است. او استدلال میکند که فدرال رزرو باید «پیشبینی رکود تورمی خود را کنار بگذارد» و پیشبینی میکند که هوش مصنوعی نیرویی «قابل توجه» برای افزایش بهرهوری و کاهش تورم خواهد بود که فضای لازم برای کاهش نرخها را فراهم میکند. او گفته است معتقد نیست رشد اقتصادی قویتر لزوماً به تورم منجر شود.
«لورتا مستر» رئیس سابق فدرال رزرو کلیولند، معتقد است وارش برای هر مسیری که در پیش بگیرد باید اجماعسازی کند: «نمیتوان امروز با قاطعیت گفت که در اولین جلسه به عنوان رئیس چه سیاستی را دنبال خواهد کرد. ما دیدگاه کلی او نسبت به اقتصاد را میدانیم، این در عین حال با آنچه ممکن است در یک جلسه خاص پیشنهاد دهد، متفاوت است».
تأثیر احتمالی ریاست وارش بر بازارها
«جفری روچ» اقتصاددان ارشد «الپیال فایننشال» بر این باور است که فدرال رزرو تحت رهبری وارش احتمالاً به سمت بانک مرکزی منضبطتر و مبتنی بر قاعده چرخش تصمیمگیری حرکت خواهد کرد که تاثیر گستردهای در بازارهای سرمایه خواهد گذاشت.
او میگوید: فدرال رزرو تحت رهبری وارش احتمالاً بر ثبات قیمتها به عنوان هدف اصلی تأکید خواهد کرد، از مداخلات سلیقهای کاسته و وابستگی به خرید دارایی در مقیاس بزرگ را کاهش خواهد داد. این امر میتواند به افزایش نرخهای بهره بلندمدت بیانجامد، زیرا بازارها به جهانی با یک بانک مرکزی کمتر مداخلهگر عادت میکنند.
وارش در دوراهی بین حفظ استقلال فدرال رزرو یا همراهی با ترامپ
وارش در طول دوران خدمتش درباره حمایت از استقلال بانک مرکزی تاکید داشتهاست. او در سخنرانی مارس ۲۰۱۰ تأکید کرد که اعتبار فدرال رزرو مستلزم «استقلالی شدید از اعمال سلیقه واشنگتن و خواستههای والاستریت و دوری از کوتاهمدتنگری مضر که میتواند اجرای صحیح سیاست را تضعیف کند» است.
با این حال وارش بدون شک تحت فشار شدید رئیسجمهور ترامپ برای کاهش نرخها و همچنین احتمالاً فشارهای رقیب از سوی یک کمیته فدرال تقسیمشده قرار خواهد گرفت.
لاکهارت میگوید: «او باید میزان مشخصی از استقلال نشان دهد تا کمیته پاسخگوی ترجیحات او باشد. اما در عین حال، انتظار میرود که کاخ سفید را نیز راضی نگه دارد، و این مسیری بسیار دشوار است که رئیس جدید فدرال رزرو باید طی کند.
به گفته لاکهارت، اگر شرایط اقتصادی در زمان تحویلگیری وارش مشابه امروز باشد، او با تنش واقعی بین خواستههای کاخ سفید و ترجیحات کمیته مواجه خواهد شد.
لاکهارت نتیجهگیری میکند: «فدرال رزرو تا حد ممکن علمی عمل میکند، بنابراین تصمیمات بسیار به آنچه دادهها درباره وضعیت اقتصاد و مسیر آینده به شما میگویند، بستگی دارد. فکر میکنم او باید به این مسئله احترام بگذارد وگرنه حمایت کمیته خود را از دست خواهد داد».