به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا به نقل از سیانبیسی، «روبرتو چینگولانی» مدیرعامل شرکت دفاعی لئوناردو در سخنان تازه خود خواستار تغییر پارادایم در صنعت دفاع اروپا شد؛ صنعتی که به گفته او «پراکندگی، دوبارهکاری و وابستگی تاریخی به فناوری آمریکایی» آن را به مانعی برای همگرایی استراتژیک تبدیل کرده است.
وی با اشاره به رشد ۱۸ درصدی سود این شرکت در سال ۲۰۲۵ میلادی و افزایش سفارشات به ۲۳.۸ میلیارد یورو، گفت این ارقام نشان میدهد همکاری میان شرکتهای اروپایی مانند ایرباس، راینمتال، بی. اِی.ای سیستم و تالس و میتواند الگویی موفق برای سراسر قاره باشد.
چینگولانی با تأکید بر اینکه دوران «۸۰ سالهی آرامش و اتکا به چتر امنیتی آمریکا» پایان یافته، تصریح کرد اروپا باید فناوریهای دفاعی خود را توسعه دهد تا «در چارچوب ناتو، اما با استقلال بیشتر» عمل کند.
او تأکید کرد همکاریهایی همچون برنامه جهانی هواپیمای رزمی (GCAP) که میان ایتالیا، بریتانیا و ژاپن شکل گرفته، نشان میدهد دستیابی به قدرت دفاعی مشترک ممکن است.
در سطحی کلانتر، اظهارات او بازتابی از روندی است که تحلیلگران از آن بهعنوان «مگاترند استقلال نظامی اروپا» یاد میکنند؛ موضوعی که پس از جنگ اوکراین، تنش در روابط آمریکا و اروپا، و افزایش تهدیدات فرامرزی از سایبری تا فضایی، به موضوعی محوری در سیاست و اقتصاد اروپا تبدیل شده است.
بر پایه این تحلیلها، همگرایی دفاعی اروپا نه تنها ابزار امنیتی بلکه راهی برای تقویت صنایع هوافضا، فناوریهای پهپادی، و زیرساختهای ماهوارهای بومی خواهد بود؛ بخشی که اکنون توسط بازیگرانی مانند لئوناردو، بایکار، و تالِس هدایت میشود.
چینگولانی با لحنی هشدارآمیز افزود: «اگر اکنون اقدام نکنیم، نه استقلال خواهیم داشت نه سرعت؛ و صنعت دفاع اروپا بیش از هر زمان به خطر خواهد افتاد.»
در واقع چالش پیشروی اروپا تلاقی دو رویکرد است: حفظ وابستگی سنتی به آمریکا در برابر شکلگیری یک بلوک دفاعی مستقل در سطح قاره. اگر کشورهای اروپایی بتوانند توان صنعتی، علمی و سرمایه انسانی خود را در پروژههای مشترک متمرکز کنند، نه تنها قدرت نظامی بلکه اعتبار سیاسی آنها نیز در برابر قدرتهای جهانی افزایش خواهد یافت.
در نهایت، سخنان چینگولانی یادآور یک هشدار استراتژیک است: زمان برای تصمیمگیری محدود است. اگر صنعت دفاعی اروپا نتواند خود را از تکهتکهبودگی و اتکای تاریخی رها کند، نه استقلال نظامی بهدست خواهد آورد و نه امنیت پایدار. امروز، همکاری میان شرکتها و اتحاد کشورها میتواند رمز ورود اروپا به عصر جدیدی از قدرت و خودکفایی باشد، عصری که با چالش آغاز میشود، اما با فرصت پایان مییابد.
