به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، یوان چین پس از ۱۰ روز رشد پیاپی و ثبت طولانیترین روند صعودی از سال ۲۰۱۰ تا کنون، روز جمعه در برابر دلار اندکی افت کرد. این تغییر درست پس از آن رخ داد که بانک مرکزی چین (PBOC) اعلام کرد از دوم مارس، الزام ذخیره ۲۰ درصدی بر قراردادهای آتی ارزی را لغو میکند؛ اقدامی که عملاً هزینه شرطبندی علیه یوان در بازار مشتقات را کاهش میدهد.
در بیانیه رسمی بانک مرکزی آمده است که این تصمیم در راستای کمک به شرکتها برای مدیریت ریسکهای ارزی اتخاذ شده است. با این حال، تحلیلگران معتقدند هدف اصلی، کاهش شتاب افزایش ارزش یوان در برابر دلار است؛ زیرا تداوم صعود آن، با فشار بر صادرات و تعمیق روند تورم منفی (کاهش سطح عمومی قیمتها) میتواند برای اقتصاد چین زیانبار باشد.
در این خصوص «فیونا لیم» استراتژیست مؤسسه مالی «میبانک» در سنگاپور، در گفتوگو با بلومبرگ تأکید کرد: «بانک مرکزی چین با تعیین نرخ مرجع ضعیفتر، نشان داده که گرچه مخالف رشد یوان نیست، اما میخواهد این رشد تحت کنترل باشد.»
این در حالی است که در بازار شانگهای، یوان ساحلی با افت ۰.۱ درصدی تا حدود ۶.۸۶ واحد در برابر دلار معامله شد. این کاهش پس از آن اتفاق افتاد که در روز پیشین ارزش یوان به بالاترین سطح از آوریل ۲۰۲۳ رسیده بود. همزمان گزارشهایی از خرید محدود دلار توسط برخی بانکهای دولتی چین منتشر شد، هرچند جریان معاملات صادرکنندگان باعث شد بازار متعادل باقی بماند.
بانک مرکزی چین طی هفتههای اخیر چندین بار نرخ مرجع روزانه را ضعیفتر از پیشبینی بازار تعیین کرده است تا مانع از جهش بیش از اندازه یوان شود. روز جمعه فاصله نرخ تعیینشده با میانگین پیشبینی بلومبرگ به حدود ۷۹۳ واحد مبنا رسید، رکوردی که نشاندهنده تمایل آشکار پکن برای کاهش سرعت رشد ارزش یوان است.
به اعتقاد «مارک کرنفیلد» تحلیلگر بازار در بلومبرگ، بانک مرکزی نمیخواهد رشد یوان را متوقف کند، اما مایل نیست نرخ دلار-یوان به یک مسیر یکطرفه تبدیل شود. از این رو مسؤولان پولی چین از سال ۲۰۱۵ تاکنون بارها از ابزار «ذخیره الزامی در قراردادهای آتی ارز» برای جهتدهی به نرخ یوان استفاده کردهاند؛ این ابزار آخرینبار در سال ۲۰۲۲ و در جهت تثبیت یوان در برابر فشار نزولی اعمال شده بود.
در تازهترین موضعگیری، بانک مرکزی وعده داد ثبات ارزی را در سطحی منطقی حفظ و مؤسسات مالی را به بهبود خدمات پوشش ریسک ارزی ترغیب کند. کارشناسان از جمله ادی چونگ از مؤسسه «کردی آگریکل» در هنگکنگ معتقدند حذف هزینه شرطبندی علیه یوان نشانگر بازگشت سیاست ارزی چین به وضعیت «خنثی» است.
با وجود این، برخی تحلیلگران هشدار میدهند که دخالتهای مکرر در بازار ارز هزینه سنگینی برای پکن دارد و مشخص نیست دولت تا چه حد درصدد محدودسازی بیشتر رشد یوان باشد. در مقابل، وزارت خزانهداری آمریکا در گزارش ژانویه خود یوان را «بهطور قابلتوجهی کمتر از ارزش واقعی» ارزیابی کرد و از چین خواست اجازه دهد نرخ ارز بهصورت منظم و تدریجی افزایش یابد تا تنشهای تجاری میان دو کشور کاهش یابد.
در سطح داخلی نیز پژوهشگران چینی بر این باورند که تقویت یوان میتواند ساختار اقتصاد را متعادلتر کند؛ زیرا در حالی که صادرات رشد چشمگیر دارد، تقاضای داخلی هنوز به سطح مطلوب بازنگشته است. از دید سیاسی، دولت «شی جینپینگ» با شعار «ارزی قدرتمند» و طرح بینالمللیسازی یوان از رویکرد تقویت تدریجی آن حمایت میکند؛ بهویژه در شرایطی که دلار جهانی در مسیر ضعف قرار گرفته است.
با این حال در بازار اختیار معامله ارز، شرطبندیها بر افزایش ارزش یوان به سمت ۶.۵۰ واحد در برابر دلار تا پایان سال رو به افزایش است؛ نشانهای از آنکه سرمایهگذاران جهانی انتظار دارند چین، حتی در چارچوب مداخله مدیریتشده، مسیر قدرتگیری یوان را ادامه دهد.
