به گزارش خبرنگار ایبنا، گزارش بررسی آماری جهانی انرژی ۲۰۲۵ عنوان میکند که چین در سال ۲۰۲۴، ۴.۷۸ میلیارد تن زغال سنگ تولید کرده که معادل ۵۱.۷ درصد از کل تولید جهانی است.
بر اساس این دادهها، چین بهتنهایی بیش از مجموع تمام کشورهای جهان زغال سنگ تولید میکند، در حالی که زغال سنگ همچنان نقشی اساسی در تأمین تقاضای روزافزون انرژی، بهویژه در آسیا، ایفا میکند.
تسلط بر بازار فقط محدود به چین نیست؛ شش کشور بزرگ تولیدکنندهٔ زغال سنگ در مجموع حدود ۸۷ درصد از کل عرضهٔ جهانی را در اختیار دارند: چین با ۴.۷۸ میلیارد تن (۵۱.۷ درصد)، هند با حدود ۱.۰۸۵ میلیارد تن (۱۱.۷ درصد)، اندونزی با ۸۳۶.۱ میلیون تن (۹ درصد) سه کشور اول هستند. آمریکا با ۴۶۴.۶ میلیون تن (۵ درصد) در رتبهٔ چهارم قرار دارد، استرالیا با ۴۶۲.۹ میلیون تن (۵ درصد) پنجم است و روسیه با حدود ۴۲۷.۲ میلیون تن (۴.۶ درصد) در رتبهٔ ششم جای دارد.
آفریقای جنوبی، آلمان، ترکیه و لهستان نیز در فهرست بزرگترین تولیدکنندگان قرار دارند، اما با فاصلهٔ زیادی نسبت به شش کشور بزرگ.
با وجود اینکه هند با تولید بیش از یک میلیارد تن در رتبهٔ دوم جهان قرار دارد، سهم ۱۱.۷ درصدی آن هنوز بسیار کمتر از سلطهٔ چین با بیش از نیمی از تولید جهانی است. کاهش شدید سطح تولید پس از شش رتبهٔ نخست نیز نشان میدهد که بازار جهانی زغال سنگ تا چه حد در تعداد محدودی از کشورها متمرکز شده است.
دادهها نشان میدهد که بیشترین افزایش تولید زغال سنگ بین سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ متعلق به کشورهای آسیایی بوده است که نشانهٔ آشکاری از رشد تقاضای انرژی در این قاره است.
ترکیه با افزایش ۱۶.۹ درصدی نسبت به سال قبل، در صدر سریعترین کشورهای رشددهندهٔ تولید زغال سنگ قرار دارد؛ پس از آن پاکستان با بیش از ۹.۵ درصد، اندونزی با ۷.۶ درصد، هند با بیش از ۷ درصد و چین با حدود ۰.۹ درصد قرار دارند. اگرچه ترکیه بالاترین نرخ رشد را ثبت کرده، امااز نظر حجم تولید هنوز در رتبهٔ نهم جهان است.
این ارقام نشاندهندهٔ تداوم وابستگی اقتصادهای آسیایی به زغال سنگ برای تأمین نیازهای انرژی و توسعهٔ صنعتی است، حتی در شرایطی که بسیاری از کشورهای غربی به سمت کاهش استفاده از این سوخت فسیلی در چارچوب برنامههای گذار به انرژی پاک و کاهش انتشار کربن حرکت میکنند.
گزارش تأکید میکند که آسیا به موتور محرک اصلی رشد تولید زغال سنگ در جهان تبدیل شده است، زیرا تقاضا برای برق و انرژی صنعتی با سرعتی بیش از ظرفیت منابع جایگزین انرژی در برخی بازارهای نوظهور افزایش مییابد.
