به گزارش ایبِنا، مسعود نیلی صبح امروز (چهارشنبه) و در همایش «رشد اشتغالزا، چالش ها و راهکارها» که در مجموعه تلاش تهران برگزار شد، با بیان این مطلب افزود: موضوع مهمی که همزمان با شغل باید مدنظر قرار گیرد، موضوع سطح درآمد خانوارها است.
این اقتصاددان شاخص تولید ناخالص ایران را از اوایل دهه ۸۰ حدود ۵.۳ درصد اعلام کرد و افزود: بعد از این دوره کشور با دو دوره رشد منفی روبه رو شد به طوری که در سال های 1391 و 1392 و همزمان با تشدید تحریم ها، تولید ناخالص داخلی به شدت کاهش یافت؛ بتدریج اما شاهد افزایش ملایم شاخص تولید ناخالص داخلی سرانه هستیم.
وی با تاکید بر اینکه تولید ناخالص داخلی سرانه کشور در سال 86 معادل 5.3 درصد بود، ادامه داد: اگر روند مثبت این نرخ تداوم می یافت در سال 1400 تولید ناخالص داخلی سرانه کشور تقریبا به دو برابر این میزان می رسید و می توانست بسیاری از مشکلات اقتصادی و اشتغال را رفع کند.
مشاور اقتصادی رئیس جمهوری خاطرنشان کرد: اگر نرخ تولید داخلی دهه ۸۰ تداوم داشت، در حال حاضر تولید ناخالص داخلی ۱.۵ درصد بیش از نرخ فعلی بود؛ در ۱۰ سال گذشته کشور هزینه سنگینی برای رشد منفی اقتصادی خود پرداخت کرده و آثار این وضعیت را در وضع اقتصادی خانوارها می بینیم.
نیلی بیان کرد: با تحمیل هزینه های سنگین اقتصادی به کشور طی یک دهه اخیر متاسفانه آثار آن در وضعیت رفاه خانواده های روستایی و شهری نمود پیدا کرده است و رفاه خانوارها از سال 87 هم در بخش روستایی و هم در بخش شهری روند نزولی داشته است.
این استاد دانشگاه شرایط فقر در دهک های پایین جامعه را غیرقابل قبول خواند و افزود: متاسفانه عمده فقرای کشور در بین جمعیت شاغل و بازنشسته کشور هستند و بخش بسیار کمی از این افراد در قشر بیکار جامعه است؛ بنابراین موضوع مهمی که همزمان با شغل باید مدنظر قرار گیرد، موضوع سطح درآمد خانوارها است.
نیلی با تاکید بر ضرورت دستیابی به رشد اقتصادی بالا، مستمر، اشتغالزا و فراگیر گفت: موضوع اقتصاد در دو قالب نوسانات کوتاهمدت و تحولات بلندمدت قابل پیش بینی و ارزیابی هستند، بنابراین وقتی در خصوص رشد اقتصادی صحبت می کنیم بررسی تحولات بلندمدت مدنظر است.
وی ادامه داد: ورود موج زیادی از متولدین دهه 60 به بازار کار در اواخر دهه 80 موجب شد تا 35 درصد از جمعیت جوان کشور بین 15تا 34سال باشند در حالی که طی سال های84 تا اوایل دهه 90 خالص ایجاد اشتغال افزایش پیدا نکرد.
** خالص ایجاد اشتغال بین ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ صفر بود
نیلی با بیان اینکه جمعیت شاغل کشور در سال 84 حدود 20 میلیون و 600 هزار نفر بود، توضیح داد: این میزان در سال 91 نیز ثابت ماند، به طوری که باید گفت خالص ایجاد اشتغال در این 7 سال تقریباً صفر بود؛ همزمان با نیروی انباشت و متقاضی شغل شاهد ورود متقاضیان جدیدالاورود به بازار کار بودیم و این موضوع منجر شد تا پدیده بیکاری بحرانی شود.
این اقتصاددان افزود: آسیب های اقتصادی و اجتماعی را دو عارضه بیکاری هستند؛ بخشی از جمعیت متولدین اواخر دهه 50 و اوایل دهه 60 از سن اشتغال عبور کردند و موفق به عبور به بازار کار نشدند، این موضوع سن ازدواج را با تاخیر مواجه کرد و آسیب های اجتماعی را در بین جمعیت جوان افزایش داد.
وی با تاکید بر توسعه آموزش عالی و افزایش انتظار جوانان برای اشتغال گفت: در حال حاضر برآوردها حاکی از آن است که به ازای هر100 دانشجوی پسر 120 دانشجوی دختر به دانشگاه ها وارد می شوند به این معنا که در سال های آینده نرخ مشارکت زنان افزایش خواهد یافت.
نیلی درباره عملکرد دولت یازدهم در زمینه اشتغالزایی گفت: با وجود اینکه طی یک دهه گذشته سالانه تقریبا 80 هزار جویای شغل وارد بازار کار شدند، از پاییز 93 با یک موج قابل قبول ورود متقاضیان شغل به بازار کار مواجه شدیم.
به گفته این استاد دانشگاه، براساس آمارهای رسمی یک میلیون و 422 هزار نفر در یک سال منتهی به تابستان 93، 872 هزار نفر منتهی به بهار 94، یک میلیون و 382 هزار نفر در 12 ماه منتهی به تابستان 94 ، 861 هزار نفر در یکسال منتهی به پاییز 94، 515 هزار نفر در 12ماه منتهی به زمستان سال 94، یک میلیون و 245 هزار نفر در یکسال منتهی به بهار سال جاری و یک میلیون و 230 هزار نفر در یکسال منتهی به تابستان سال جاری وارد بازار کار شدند.
مشاور رئیسجمهوری در امور اقتصادی تصریح کرد: در عین حال دولت با اتفاق بزرگی مانند مواجهه با پدیده و بحران بیکاری مواجه است و باید در این زمینه مراقب باشیم تا ضمن حفظ وضع موجود نسبت به ایجاد اشتغال جدید اقدام کنیم.
