شیطنت رسانهای به جای بیان حقیقت؛
ساتوشی ناکاماتو همچنان بزرگترین دارنده رمزارزها در جهان شناخته میشود. بحثهای زیادی در خصوص اینکه او کیست و چرا هویت خود را مشخص نمیکند وجود دارد، اما آنچه هم اکنون اهمیت دارد این است که او با خلق بیتکوین توانست دارایی را به بازار مالی وارد کند که درعین پرریسک بودن به محبوبترین دارایی دیجیتال تبدیل شود. در واژه نامه بلاکچین اصطلاحی به نام خوشه بندی وجود دارد. خوشه بندی یعنی کنار هم قرار دادن چند آدرس پراکنده که بر اساس الگوهای فنی و رفتاری به یک مالک واحد نسبت داده میشوند.
نتایج این بررسی آماری به ما نشان میدهد که پس از خالق بیتکوین، کوین بیس، بلک راک، بایننس، فیدلیتی کاستودی، استراتژی و ایالات متحده به ترتیب دارنده بیشترین بیتکوین در سطح جهان هستند. از سوی دیگر بررسیها نشان میدهد که پس از کشور آمریکا که به عنوان قطب اصلی ارزهای دیجیتال شناخته میشود، دولتهای بریتانیا، السالوادور، امارات و بوتان به ترتیب بیشترین بیتکوین را ذخیره کردند. اما سوال مهمی که در این میان مطرح میشود این است که این دولتها چرا و چگونه به بزرگترین دارنده بیتکوین تبدیل شدهاند؟
دارایی خفته ساتوشی
در ژانویه ۲۰۰۹ که خبری از ماینرها و هنگهای بیتکوین نبود، ساتوشی به عنوان مخترع این رمزدارایی با استخراج بیوقفه بیتکوین در شبکه به عنوان اولین ماینر، بیشترین سهم از این رمزارز محبوب را به خود اختصاص داد. ساتوشی بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ حدود ۲۲ هزار بلوک بیتکوین استخراج کرد که با پاداش ۵۰ بیتکوین برای هر بلوک در آن زمان، مجموع دارایی او به تقریبا ۱.۰۹۶میلیون بیتکوین میرسد که ارزش آن امروز نزدیک به ۱۰۱میلیارد دلار است.
دلیل حجم عظیم این دارایی، فعالیت او در سالهای اولیه شبکه و کمبود رقابت در استخراج بود؛ در آن دوره تعداد ماینرها بسیار کم بود و شبکه تازه شکل گرفته بود، بنابراین هر بلوکی که استخراج میشد عمدتا نصیب ساتوشی میشد. فعالیتهای استخراج ساتوشی دارای یک الگوی شناختهشده موسوم به «پاتوشی» است که نشان میدهد این بیتکوینها در دوره آغازین شبکه تولید شدهاند. اکثر این داراییها از سال ۲۰۱۰ تاکنون دستنخورده باقی ماندهاند و همین باعث شده ثروت اولیه او در طول زمان حفظ شود.
قطب ذخایر رمزارزی
ایالات متحده در سالهای اخیر به یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر رمزارزی در جهان تبدیل شده است؛ جایگاهی که ترکیبی از سیاستهای قضایی، حضور شرکتهای سرمایهگذاری، توسعه بازار ETFها و نقش دولت در مصادره داراییهای دیجیتال آن را شکل داده است. نخست، دولت آمریکا از طریق پروندههای قضایی گسترده علیه بازارهای غیرقانونی، هکها و جرائم سایبری، حجم قابلتوجهی بیتکوین و سایر رمزارزها را مصادره کرده است. بخش مهمی از این داراییها از پرونده بازار سیاه جاده ابریشم (Silk Road) به دست آمد که توسط وزارت دادگستری آمریکا توقیف شد.
گزارشهای رسانههایی مانند رویترز و بلومبرگ نشان میدهد دولت آمریکا در مقاطعی بیش از ۲۰۰ هزار بیتکوین در اختیار داشته و به یکی از بزرگترین دارندگان دولتی این دارایی تبدیل شده است. دوم، ایالات متحده میزبان بزرگترین شرکتهای سرمایهگذاری رمزارزی و صندوقهای ETF بیتکوین است. پس از تایید ETFهای اسپات توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC)، شرکتهایی مانند BlackRock و Fidelity Investmentsمیلیاردها دلار سرمایه جذب کردند و حجم عظیمی از بیتکوین را تحت مدیریت خود قرار دادند. این موضوع عملا آمریکا را به قطب اصلی نگهداری نهادی بیتکوین تبدیل کرده است.
سوم، زیرساخت مالی عمیق، نظام حقوقی شفافتر نسبت به بسیاری از کشورها، و تمرکز شرکتهای بزرگ فناوری و بلاکچین در آمریکا باعث شده بخش قابلتوجهی از ذخایر رمزارزی جهان در کیفپولهای تحت مدیریت نهادهای آمریکایی نگهداری شود. در مجموع، ترکیب مصادرههای دولتی، سرمایهگذاری گسترده و توسعه ابزارهای مالی رسمی باعث شده ایالات متحده در صدر جدول ذخایر رمزارزی جهان قرار گیرد؛ جایگاهی که بیش از آنکه صرفا به استخراج مرتبط باشد، نتیجه قدرت نهادی و ساختار مالی این کشور است. آمارها نشان میدهد که آمریکا تا ژانویه ۲۰۲۶ حدود ۳۲۸ هزار که حدود ۱.۶۴ درصد از کل عرضه بیتکوین محسوب میشود را در اختیار دارد. پس از آمریکا، بریتانیا دومین دولت بزرگ دارنده بیتکوین به شمار میرود.
نهنگ خاموش رمزارزها
بریتانیا جایگاه خود را نه از مسیر استخراج یا سرمایهگذاری مستقیم، بلکه عمدتا از طریق مصادرههای قضایی گسترده در پروندههای پولشویی و جرائم سایبری به دست آورده است. گزارشهای رسانههایی مانند بیبیسی و رویترز نشان میدهد پلیس و دستگاه قضایی بریتانیا در سالهای اخیر چند پرونده بزرگ مرتبط با داراییهای دیجیتال را پیگیری کردهاند که منجر به توقیف دهها هزار بیتکوین شده است. یکی از مهمترین موارد، کشف و ضبط بیش از ۶۰هزار بیتکوین در چارچوب یک پرونده گسترده پول شویی در لندن بود؛ رقمی که ارزش آن در زمان اوج بازار به چندمیلیارد دلار رسید.
این مصادرهها بریتانیا را در کنار ایالات متحده در صدر فهرست دولتهای دارنده بیتکوین قرار داد. برخلاف برخی کشورها که سیاست انباشت استراتژیک رمزارز را دنبال میکنند، ذخایر بریتانیا عمدتا «داراییهای توقیفی» هستند که در چارچوب فرآیندهای قضایی نگهداری میشوند. با این حال، همین حجم بالا باعث شده این کشور پس از آمریکا به یکی از بزرگترین دارندگان دولتی رمزارز در جهان تبدیل شود.
مثلث طلایی ۲۰۲۶
در میان دولتهایی که به ذخایر قابلتوجه رمزارزی دست یافتهاند، مسیر السالوادور، امارات و بوتان متفاوت، اما هدفمند بوده است. السالوادور از سال ۲۰۲۱ با ابتکار رئیسجمهور نایب بوکله بیتکوین را بهعنوان پول رسمی پذیرفت و همزمان خرید مستقیم و مستمر این دارایی را برای خزانه ملی آغاز کرد؛ رویکردی که به انباشت تدریجی ذخایر دولتی انجامید. در مقابل، امارات متحده عربی با تبدیل شدن به قطب منطقهای صنعت رمزارز، از مسیر صندوقهای سرمایهگذاری وابسته به دولت، توسعه زیرساختهای استخراج بهویژه در ابوظبی و جذب شرکتهای بزرگ بلاکچینی، به تجمیع ذخایر دیجیتال در سطح نهادی دست یافت. اما بوتان مسیری متفاوت برگزید و با اتکا به انرژی برقآبی مازاد خود، وارد استخراج مستقیم بیتکوین شد و از طریق استخراج دولتی، ذخایر رمزارزی قابلتوجهی ایجاد کرد.
منبع : دنیای اقتصاد
