به گزارش خبرنگار بین الملل ایبنا به نقل از رویترز، نهادهای ناظر بانکی آمریکا نظارت بر نحوه استفاده بانکها از هوش مصنوعی را افزایش دادهاند؛ اقدامی که همزمان با گسترش سریع این فناوری در صنعت خدمات مالی صورت میگیرد. به گفته منابع آگاه، رگولاتورها از بانکها درباره موضوعاتی از جمله دسترسی به دادهها، سازوکارهای حاکمیتی و ریسکهای ناشی از شرکتهای ارائهدهنده خدمات هوش مصنوعی پرسشهای دقیقتری مطرح میکنند.
بانکها در سالهای اخیر استفاده از هوش مصنوعی را به سرعت گسترش دادهاند و کاربرد آن از دستیارهای مجازی فراتر رفته و به حوزههای پیچیدهتری مانند پایش مقررات، اعتبارسنجی مشتریان و اعطای تسهیلات رسیده است. همین روند توجه نهادهای ناظر را بیش از پیش به خود جلب کرده است.
افزایش استفاده از هوش مصنوعی در خدمات مالی، در کنار مزایای آن، ریسکهایی همچون حملات سایبری و کلاهبرداری را نیز افزایش داده است. در حال حاضر، رویکرد رگولاتورها بیشتر بر نظارت و کسب شناخت عمیقتر از نحوه بهکارگیری این فناوری در بانکها متمرکز است.
ناظران بانکی همچنین درباره نحوه همکاری بانکها با شرکتهای ثالث، حفاظت از دادههای مشتریان و وجود ابزارهایی مانند «کلید توقف اضطراری» (Kill Switch) پرسوجو میکنند؛ سازوکاری که به بانکها اجازه میدهد در صورت بروز مشکل، سامانههای هوش مصنوعی را فوراً غیرفعال کنند.
از دیگر موضوعات مورد توجه رگولاتورها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
وجود محدودیتها و حفاظهای کنترلی (Guardrails) برای رفتار مدلهای AI؛.
نظارت انسانی بر تصمیمهای سیستمها؛.
مدیریت ریسک شرکتهای ثالث و پیمانکاران فرعی؛.
برنامههای اضطراری در صورت بروز اختلال یا شکست سیستمها.
به گفته منابع آگاه، بحث درباره استفاده از هوش مصنوعی اکنون به بخشی ثابت از بازرسیهای بانکی تبدیل شده است. با این حال، رگولاتورها فعلاً قصد وضع مقررات جدید را ندارند و بیشتر به دنبال درک بهتر شیوه استفاده بانکها از این فناوری هستند.
سال گذشته، دیوان محاسبات آمریکا اعلام کرد نهادهای ناظر در حال ارزیابی ریسکهای هوش مصنوعی در خدمات مالی هستند. همچنین در ماه آوریل، شرکت بیمه سپرده فدرال به همراه فدرال رزرو و OCC از برنامه خود برای جمعآوری اطلاعات رسمی درباره استفاده بانکها از هوش مصنوعی مولد و عاملهای هوش مصنوعی (Agentic AI) خبر دادند.
یکی از نگرانیهای اصلی ناظران این است که سامانههای هوش مصنوعی به دادهها یا قابلیتهایی فراتر از مجوزهای تعریفشده دسترسی پیدا کنند. از آنجا که مدلهای پیشرفته AI قادرند دادهها را از سامانههای مختلف استخراج و به یکدیگر متصل کنند، خطراتی در زمینه حریم خصوصی، محرمانگی اطلاعات و انطباق با مقررات ایجاد میشود.
موضوع مهم دیگر، ریسک وابستگی به شرکتهای ارائهدهنده خدمات AI است. رگولاتورها از بانکها میخواهند توضیح دهند چگونه اطمینان حاصل میکنند که تأمینکنندگان فناوری و پیمانکاران فرعی آنها نیز همان استانداردهای امنیتی و حاکمیتی بانکها را رعایت میکنند.
کارشناسان معتقدند سرعت پیشرفت هوش مصنوعی به حدی بالاست که فرآیند سنتی قانونگذاری و تدوین مقررات به سختی میتواند با آن همگام شود. به همین دلیل انتظار میرود نهادهای ناظر فعلاً به جای وضع قوانین سختگیرانه و جزئی، از رویکرد «نظارت مبتنی بر اصول کلی» استفاده کنند.
همانطور که مایکل بائومن، معاون نظارت فدرال رزرو، اخیراً گفته است: «بانکها امروز برای استفاده از هوش مصنوعی بر چارچوبهای موجود مدیریت ریسک تکیه دارند، اما باید بررسی کنیم که آیا دستورالعملهای نظارتی فعلی برای آینده نیز مناسب هستند یا خیر.»
