به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، بحران پسانداز در آمریکا دیگر نه یک چالش فردی، بلکه به یک معضل ساختاری بدل شده است. در حالی که تصور عمومی همواره بر نقش «انضباط مالی» تأکید داشته است، دادههای سال ۲۰۲۶ نشان میدهند که هزینههای معیشتی و تورم ساختاری، قدرت پسانداز را از طبقات وسیعی از مردم سلب کرده است. این گزارش با اتکا به آمار دقیقِ مؤسسات مالی، ابعاد واقعی این شکاف مالی را بررسی میکند.
شکاف در امنیت مالی: از آمار تا واقعیت
تعاریف «پسانداز اضطراری» در نظرسنجیها متفاوت است، اما نقطه اشتراک همگی، نگرانکننده بودن وضعیتِ گروههای آسیبپذیر است.
طبق گزارش Bankrate سالانه ۲۴٪ از آمریکاییها هیچگونه پسانداز اضطراری ندارند. این بدان معناست که از هر چهار آمریکایی، یک نفر با اولین بحران اقتصادی (مانند خرابی خودرو یا بیماری) دچار فروپاشی مالی خواهد شد. در این گزارش همچنین تأکید شده که تنها ۴۶٪ از بزرگسالان آمریکایی پساندازی دارند که میتواند هزینههای سه ماه زندگی آنها را پوشش دهد.
تفاوت آماری میان گزارشهای مختلف — مانند گزارش مؤسسه «امپاور» (Empower) که نرخ عدم پسانداز را ۳۲٪ و نظرسنجی مشترک «یاهو فایننس و مریست» که آن را ۳۵٪ تخمین زدهاند — ناشی از بازههای زمانی نظرسنجی و تعاریف متفاوت آنها از «موجودی اضطراری» است. در حالی که Bankrate روی نداشتن «هرگونه» پسانداز تمرکز دارد، سایر نظرسنجیها «کافی نبودن پسانداز برای شرایط اضطراری» را معیار قرار دادهاند.
آزمونِ هزینه اضطراری ۱۰۰۰ دلاری و شکنندگی مالی
گزارش CBS نشان میدهد ناامنی مالی در آمریکا فقط به خانوارهای فاقد هرگونه پسانداز محدود نیست: ۵۹٪ آمریکاییها گفتهاند برای پرداخت یک هزینه ناگهانی ۱۰۰۰ دلاری ــ مانند تعمیر خودرو یا صورتحساب پزشکی ــ پسانداز کافی ندارند. تنها ۴۱٪ اعلام کردهاند که میتوانند چنین مخارجی را مستقیماً از محل پسانداز خود تأمین کنند؛ رقمی که نسبت به ۴۴٪ در گزارش سال ۲۰۲۴ کاهش یافته است. این داده نشان میدهد حتی بسیاری از خانوارهایی که مقداری پول کنار گذاشتهاند، در برابر شوکهای مالی نسبتا کوچک نیز حاشیه امن کافی ندارند.
بر این اساس، ۲۷٪ پاسخدهندگان در آن پیمایش هیچ پسانداز اضطراری نداشتند، ۷۳٪ گفتند نسبت به گذشته کمتر پسانداز میکنند و ۳۶٪ نیز اعلام کردند بدهی کارت اعتباریشان از مجموع پساندازشان بیشتر است. بنابراین، هزینه غیرمنتظره ۱۰۰۰ دلاری میتواند خانوار را به استفاده از کارت اعتباری، دریافت وام یا برداشت زودهنگام از داراییهای بازنشستگی سوق دهد و فشار کوتاهمدت را به بدهی پایدار بدل کند.
علل ریشهای: چرا پسانداز غیرممکن شده است؟
دادههای بانک فدرال رزرو نشان میدهد که برخلاف تصور رایج، «مصرفگرایی افراطی» دلیل اصلی نیست. در نظرسنجیهای میدانی سال ۲۰۲۶، پاسخدهندگان هزینههای ساختاری را متهمان اصلی معرفی کردهاند:
در همین زمینه، گزارش «اقتصاد مصرفکننده» مؤسسه پیو نشان میدهد که استرس مالی بهویژه در میان خانوارهایی که درآمد سالانه زیر ۵۰ هزار دلار دارند، به بالاترین حد خود رسیده و دسترسی آنها به ابزارهای پسانداز بانکی محدودتر از همیشه است.
پیامدهای استراتژیک و مسیرهای پیش رو
نبود پسانداز، خانوارها را مجبور به استفاده از گزینههای پرخطر میکند. طبق گزارش دفتر حمایت مالی از مصرفکنندگان (CFPB)، استفاده از کارتهای اعتباری برای هزینههای ضروری — در شرایطی که نرخ بهره کارتهای اعتباری از مرز ۲۰٪ عبور کرده است — بسیاری را در «تله بدهی» قرار داده که خروج از آن سالها زمان میبرد.
بحران سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که «پسانداز اضطراری» نه یک انتخاب لوکس، بلکه خط مقدم دفاع در برابر فقر است. شکاف نسلی (بهویژه میان نسل Z با ۳۴٪ نرخ عدم پسانداز و نسلهای قدیمیتر) بیانگر این است که مسیرهای سنتی برای جمعآوری سرمایه برای جوانان مسدود شده است. بدون اصلاح سیاستهای کلان اقتصادی و ارائه تسهیلات حمایتی برای پسانداز خرد، این «جیبهای خالی» میتواند به عامل اصلی کاهش قدرت خرید عمومی و کند شدن موتور رشد اقتصادی آمریکا در سالهای آتی تبدیل شود.
