به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، در سالهای اخیر الگوی سرمایهگذاری در هند وارد مرحله تازهای شده است؛ مرحلهای که در آن طلا و املاک دیگر ستون اصلی سبد دارایی ثروتمندان این کشور نیست و جریان تازهای از سرمایه به سوی استارتاپها، بازارهای خصوصی و داراییهای نوپا حرکت میکند. این روند، تنها یک تغییر رفتاری ساده نیست، بلکه نتیجه یک جابهجایی ساختاری و بیننسلی است که اقتصاد هند را در دهه آینده تحتتأثیر قرار خواهد داد.
تغییر اولویتهای سرمایهگذاری
هند که همواره یکی از بزرگترین مصرفکنندگان طلا در جهان بوده، اکنون شاهد کاهش محسوس سهم این فلز در سبد سرمایهگذاری خانوارهاست. طبق بررسیهای بانک مرکزی هند، سهم طلا از حدود ۱۵ درصد در ابتدای دهه گذشته به کمتر از ۱۱ درصد در سال ۲۰۲۳ رسیده است.
در بخش املاک نیز رشد سرمایهگذاری سالانه که زمانی ۱۰ درصد یا بیشتر بود، به حدود ۳ تا ۴ درصد کاهش یافته است. در مقابل، سرمایهگذاری در داراییهای مالی نوین و بازارهای خصوصی با سرعتی چشمگیر در حال رشد است.
انتقال تاریخی ثروت
یکی از عوامل کلیدی این چرخش سرمایهای، انتقال بیننسلی عظیم ثروت در هند است. بر اساس گزارشهای رسمی، این کشور بین سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۳۰ بیش از ۱.۵ تریلیون دلار جابهجایی ثروت میان نسل قدیم و نسل جدید را تجربه میکند.
نسل تازهای که بهواسطه تحصیلات بینالمللی، آشنایی با فناوری و پذیرش ریسک، علاقه کمتری به داراییهای سنتی دارد و سرمایهگذاری در استارتاپها و بازارهای نوظهور را ترجیح میدهد.
نقش رو به رشد دفاتر خانوادگی
افزایش دفاتر خانوادگی یکی دیگر از موتورهای محرک این تحول است. تعداد این دفاتر از حدود ۵۰ مورد در سال ۲۰۱۰ به بیش از ۳۰۰ مورد در سال ۲۰۲۴ رسیده است. بخش قابل توجهی از این دفاتر اکنون بخشی از دارایی خود را به سرمایهگذاری جسورانه اختصاص میدهند و میانگین این تخصیص بین ۸ تا ۱۲ درصد گزارش شده است.
بر این اساس رشد ۳۵ درصدی سرمایهگذاری این گروه در سال گذشته، نشانهای روشن از تمایل روبهافزایش آنها به داراییهای پرریسک، اما پربازده است.
کاهش سرمایه خارجی و ورود بازیگران جدید
از سال ۲۰۲۱ به بعد، بسیاری از سرمایهگذاران خارجی فعال در هند، از جمله شرکتهای بزرگ سرمایهگذاری جسورانه، فعالیت خود را کاهش دادهاند. حجم سرمایهگذاری خارجی از ۳۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱ به حدود ۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ سقوط کرده است.
این کاهش، شکافی بزرگ در مرحله سرمایهگذاری بذری و سری A ایجاد کرد؛ شکافی که به سرعت توسط وارثان ثروتمند، بنیانگذاران نسل اول و مدیرانی که از فروش سهام تشویقی یا ESOP به درآمدهای قابلتوجه رسیدهاند، پر شده است.
ظهور نسل جدید سرمایهگذاران
یکی از پدیدههای کمسابقه سالهای اخیر در اقتصاد هند، ظهور هزاران مدیر و کارمند ارشد استارتاپهای بزرگ است که طی سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ مجموعاً بیش از ۶ میلیارد دلار از محل «طرح مالکیت سهام کارمندان» (ESOP) که یکی از ابزارهای رایج در شرکتها (بهویژه استارتاپها) برای تشویق و حفظ نیروهای کلیدی است، نقد کردهاند.
این گروه اکنون نقش پررنگی در اکوسیستم سرمایهگذاری اولیه ایفا میکند و تعداد زیادی از آنها در شبکههای سرمایهگذاری فرشته عضو شدهاند. رشد سالانه ۲۰ تا ۳۰ درصدی این شبکهها بیانگر قدرت گرفتن تدریجی این نسل تازه سرمایهگذار است.
جذابیت رو به افزایش استارتاپها
عوامل متعددی موجب شده که استارتاپها در مقایسه با طلا یا املاک جذابیت بیشتری پیدا کنند. در این میان بازده داراییهای خصوصی که اغلب بین ۱۵ تا ۲۰ درصد در سال برآورد میشود، بالاتر از بازده سنتی طلا و مسکن است. همچنین با افزایش عرضههای اولیه سهام و ادغام شرکتهای فناوری، امکان نقدشوندگی این سرمایهگذاریها نسبت به گذشته بسیار بهتر شده است.
از سوی دیگر، دولت هند با ارائه معافیتهای مالیاتی و حمایت از اقتصاد دیجیتال، شرایط مساعدی برای ورود سرمایه به این بخش ایجاد کرده است. رشد اقتصاد دیجیتال هند که در سال ۲۰۲۵ از ۳۰۰ میلیارد دلار فراتر میرود، نیز چشمانداز بلندمدت این بازار را تقویت کرده است.
در مجموع میتوان گفت که چرخش ثروت در هند، تنها تغییر مسیر پول نیست؛ بلکه بازتاب یک دگرگونی عمیق در ساختار اجتماعی و اقتصادی این کشور است. با ورود نسل جدید سرمایهگذاران، رشد دفاتر خانوادگی و افزایش توجه به کسبوکارهای نوآورانه، هند در مسیر تبدیل شدن به یکی از بزرگترین مراکز سرمایهگذاری خصوصی جهان قرار گرفته است.
این روند نهتنها شکاف ایجاد شده از کاهش سرمایه خارجی را پر کرده، بلکه زمینهساز شتابی دوباره در اکوسیستم استارتاپی هند شده است. چنین تحولی میتواند آینده اقتصادی این کشور را در دهه پیشرو رقم بزند و نقش آن را در بازارهای جهانی پررنگتر کند.
